**शीर्षक:** गेले ते दिवस
छोटी प्रस्तावना:
कधी कधी आठवण येते ती नकळत. एखादा वारा, एखादी गंध, एखादी ओळ. मग समोर उभे राहतात — गेले ते दिवस.
---
**गेले ते दिवस**
गेले ते दिवस
नदीच्या पाण्यासारखे.
हातात धरायचे तर पाणी राहिले नाही,
सोडले तर किनाराही गेला.
आजोबांच्या अंगणात
आंब्याची सावली होती.
आता तिथे भिंत आहे,
आणि भिंतीवर एक खिडकी
जी उघडत नाही त्या बाजूला.
आईच्या हातातील पातळ पोळी,
शाळेच्या पिशवीतली फटीतली वही,
संध्याकाळचे रेडिओवरचे गाणे,
आणि दाराशी उभे राहून
“परत या” म्हणणारे ते तोंड —
सगळे कुठे तरी ठेवले आहे
वेळेने, कळत-नकळत.
गेले ते दिवस
म्हणजे फक्त काळ गेला नाही.
त्या दिवसांतील आपणही गेलो.
तो मुलगा, ती मुलगी,
तो विश्वास, ती घाई नसलेली संध्याकाळ.
आता आठवण येते
तेव्हा हसू येते आधी,
मग काहीतरी गळ्यात अडकते.
नाही म्हणायचे दुःख,
नाही म्हणायचा आनंद.
फक्त एक ओळ उरते —
गेले ते दिवस.
परत आणता येत नाहीत.
ठाऊक आहे.
तरीही रात्री उशिरा
मी त्यांना बोलावतो.
ते येत नाहीत.
फक्त गंध येतो —
ओल्या मातीचा,
जुना कागदाचा,
आणि एखाद्या नावाचा
जो आता फक्त आठवणीत जगतो.
गेले ते दिवस.
मी इथे उभा आहे.
दोन्ही सत्य आहेत.
---
