Marathi: Charolya

तू जात होतिस

पाऊस पडत होता

रस्ता माझ्या पायात

अडत होता

गालावरचि वाट

निसरडी झाली होती

डोळ्यापासून  पायापर्यन्त

ती ओली होती

Marathi poem: Ghalmel

रात्र ही काळोखी

स्वप्नात काजवे

डोळे झाकलेले

स्मृतित आठवे

आस तुजी मनी

जिव गुंतलेला

घट्ट धरुनी इच्छाना

शांत मि निजलेला

उषेचा दुरावा

सरता सरेना

अंधाराचा  पगडा

हटता हटेना

उद्या उगवेल  सूर्य

धरा प्रकाशेल

ही जगाचीच रीत

तरी उरी घालमेल

दशक

दशक :

 

डोळ्यांत तुझ्या विश्व मी पहिले 

भारावून मनी गीत हे गायिले 

लेख तुझ्या भाळीचे मी अनुभवले 

शब्द तुझ्या ओठीचे मी मूक ऐकिले 

 

प्रवास  होता खडतर पण चालताना 

दोघानाही नाही कळले अंतर 

क्षण सारे ते सुखदु:खाचे 

आपण एकत्र गुंफिले 

दारी आपुल्या समाधानाचे फुल उमलले 

 आणि पाहता पाहता आपल्या एकत्रित आयुष्याचे 

दशक संपले !!!!

 

अवघा देह विठ्ठलमय व्हावा

 

अवघा देह विठ्ठलमय व्हावा

आता न उरावा दुजाभाव

मुखे हरीनाम सदा नको अन्य काही

श्रीहरी इतुकेच द्यावे मज आता

तूच भगवंता  सभोवती व्यापिलासे

मग मजला का न दिसे अतरंगी

सगुण तुज पाहण्या न्यावे पंढरीशी

निर्गुणत्व प्रकाषावे माझ्या अंतरी

माउली माझी आहे आळन्दिसी

तिजला काळजी माजी आसे

हरिनामाची गोडी लाविली तिने

हरिपाठ थोर मिटविला घोर