तू जात होतिस
पाऊस पडत होता
रस्ता माझ्या पायात
अडत होता
गालावरचि वाट
निसरडी झाली होती
डोळ्यापासून पायापर्यन्त
ती ओली होती
Wednesday, December 2, 2015
Marathi poem: Ghalmel
रात्र ही काळोखी
स्वप्नात काजवे
डोळे झाकलेले
स्मृतित आठवे
आस तुजी मनी
जिव गुंतलेला
घट्ट धरुनी इच्छाना
शांत मि निजलेला
उषेचा दुरावा
सरता सरेना
अंधाराचा पगडा
हटता हटेना
उद्या उगवेल सूर्य
धरा प्रकाशेल
ही जगाचीच रीत
तरी उरी घालमेल
Monday, May 4, 2015
दशक
दशक :
डोळ्यांत तुझ्या विश्व मी पहिले
भारावून मनी गीत हे गायिले
लेख तुझ्या भाळीचे मी अनुभवले
शब्द तुझ्या ओठीचे मी मूक ऐकिले
प्रवास होता खडतर पण चालताना
दोघानाही नाही कळले अंतर
क्षण सारे ते सुखदु:खाचे
आपण एकत्र गुंफिले
दारी आपुल्या समाधानाचे फुल उमलले
आणि पाहता पाहता आपल्या एकत्रित आयुष्याचे
दशक संपले !!!!
Monday, January 12, 2015
अवघा देह विठ्ठलमय व्हावा
अवघा देह विठ्ठलमय व्हावा
आता न उरावा दुजाभाव
मुखे हरीनाम सदा नको अन्य काही
श्रीहरी इतुकेच द्यावे मज आता
तूच भगवंता सभोवती व्यापिलासे
मग मजला का न दिसे अतरंगी
सगुण तुज पाहण्या न्यावे पंढरीशी
निर्गुणत्व प्रकाषावे माझ्या अंतरी
माउली माझी आहे आळन्दिसी
तिजला काळजी माजी आसे
हरिनामाची गोडी लाविली तिने
हरिपाठ थोर मिटविला घोर
Subscribe to:
Posts (Atom)
-
**शीर्षक:** गेले ते दिवस छोटी प्रस्तावना: कधी कधी आठवण येते ती नकळत. एखादा वारा, एखादी गंध, एखादी ओळ. मग समोर उभे राहतात — गेले ते दिवस. -...
-
भारत माझा देश महान सर्व जाती धर्म रहाती मिळुन छान वडीलधा - या ना मिळतो मान थोरामोठ्यांचा होतो सन्मान ईतिहासाच्या याच... -
मराठी कविता:- बेरोजगारी किती जागा भरल्यात तुम्ही गेल्या कित्येक वर्षात? किती संसार सुखावलेत तुम्ही गेल्या कित्येक वर्षात ? किती बेरोजग...