Feelings about New year. Time is as it is. Its we who are counting it.
Traveling with it till our journy. Collecting painful and cherishing
moments from it.
Monday, December 29, 2014
Monday, December 22, 2014
Marathi Poem:- गुढ
शब्द गुढ
भाव गुढ
डोळ्यांच्या किना-यावर अश्रू आरूढ
मिळेना वाट
फुटेना पाट
हृदयाचे रांजण भरले काठोकाठ
कसा चढावा डोंगर
कसे कापावे अंतर
मनी पेटले काहूर
पणतीचा प्रकाश
झेपन्या आकाश
कसा करावा वनवा
रान सारे ओले
Wednesday, December 17, 2014
Hindi Poem-सवाल
दरिंदगी की हदें पार कर
न जाने कहा जा रहे हो ?
खेल खून का खेलकर
न जाने क्या जीत रहे हो ?
लाशो के ढेर गिराकर
न जाने क्या दिखा रहे हो ?
हैवानियत के इस कारनामो पे
किससे इनाम पा रहे हो ?
किताबे पढने की जगहों पे
गोलिया बरसा रहे हो
नन्हे बच्चो पर भी
कहर ढा रहे हो ।
इंसानियत के इस कत्ल पे
हरगिज चुप न रहे हम
देश धर्म हो कोई भी
मासूमो की याद मे
अपने दिल में शांति के बीज बोये हम ।
Friday, August 15, 2014
marathi poem:- साहेब
साहेब
साहेब तुमचा तो हसमुख चेहरा
डोळ्यांच्या त्या भेदक नजरा
आजही काळजात घर करून आहेत
तुमच्यासाठी शब्द माझे आजही आर्त आहेत
बोलण्याने कधी कुणी तुमच्या दुखावला नाही
दाराशी कधी कुणी हिरमुसला नाही
तुमची भाषाच अशी
दुधात साखर जशी
तुमचे नेतृत्व , तुमचा विश्वास
तुमचा उत्साह , तुमची उदारता
सार कस नावाजण्याजोग
म्हणूनच तर गाव माझ आज पुढारलेल
कस सांगू तुम्ही गेलात तेव्हा काय वाटलं
विकासाच तळ एकाएक आटल
एकवटून आभाळ सार
मनामध्ये दाटल
Saturday, August 2, 2014
हिंदी कविता : भारत
भारत
एक विचार हैं भारत
एक संस्कृती हैं भारत ।
एक भाषा हैं भारत
विविधता मैं एकता का
नारा हैं भारत।
भौगोलिक सीमाओ में रेखित
देश हैं भारत ।
जन जन के मन का
वेष हैं भारत ।
हजारो सालो से चल रही
कहानी हैं भारत।
करोडो जीवो की
जननी हैं भारत ।
सर्वोत्तम लोकतंत्र की जग मैं
पहचान हैं भारत ।
सुवर्णलिखित इतिहास की
शान हैं भारत ।
गुरु और ज्ञान का
पूजन हैं भारत ।
अध्यात्म और विग्यान का
मिलन हैं भारत ।
भारत माता की जय ।
Thursday, June 26, 2014
मराठी कविता:- बेरोजगारी
मराठी कविता:- बेरोजगारी
किती जागा भरल्यात तुम्ही गेल्या कित्येक वर्षात?
किती संसार सुखावलेत तुम्ही गेल्या कित्येक वर्षात ?
किती बेरोजगारांच्या फ्याक्ट-या काढल्यात तुम्ही गेल्या कित्येक वर्षात?
किती भेदाच्या रेषा मिटवल्यात तुमी गेल्या कित्येक वर्षात ?
पण तुम्हाला चांगल ठाऊक आहे
गरिबी संपवायची नाही
कारण लोक सुखी झाल्यावर
काही तरी घेऊन मत कोण देणार ?
समतेच्या नावाखाली
निवडणुकीपूर्वी गाजरे वाटायची जोमात
नवीन रेषा भेदाच्या मारायच्या जनात
कधी पुतळा कधी आरक्षण तर कधी महागाई
कारण लोकांची मने दुखावली पाहिजेत
आणि त्यांच्यात भांडणे झालीच पाहिजेत
साहेब तुमी कामे केली आसतीत तर
अशी वेळ आलीच नसती
सर्व सुखी आसते तर एवढी मोठी गोळी लागलीच नसती
पण अजूनही वेळ गेली नाही
जरा बघा डोळे उघडून
समाज काय म्हणतोय
उर बडवून
त्याला टक्के नकोत
त्याला सुख हवंय
त्ये तुमच्या कागदावरच्या टक्क्यांनी
मिळेल का मग ?
किती जागा भरल्यात तुम्ही गेल्या कित्येक वर्षात?
किती संसार सुखावलेत तुम्ही गेल्या कित्येक वर्षात ?
किती बेरोजगारांच्या फ्याक्ट-या काढल्यात तुम्ही गेल्या कित्येक वर्षात?
किती भेदाच्या रेषा मिटवल्यात तुमी गेल्या कित्येक वर्षात ?
पण तुम्हाला चांगल ठाऊक आहे
गरिबी संपवायची नाही
कारण लोक सुखी झाल्यावर
काही तरी घेऊन मत कोण देणार ?
समतेच्या नावाखाली
निवडणुकीपूर्वी गाजरे वाटायची जोमात
नवीन रेषा भेदाच्या मारायच्या जनात
कधी पुतळा कधी आरक्षण तर कधी महागाई
कारण लोकांची मने दुखावली पाहिजेत
आणि त्यांच्यात भांडणे झालीच पाहिजेत
साहेब तुमी कामे केली आसतीत तर
अशी वेळ आलीच नसती
सर्व सुखी आसते तर एवढी मोठी गोळी लागलीच नसती
पण अजूनही वेळ गेली नाही
जरा बघा डोळे उघडून
समाज काय म्हणतोय
उर बडवून
त्याला टक्के नकोत
त्याला सुख हवंय
त्ये तुमच्या कागदावरच्या टक्क्यांनी
मिळेल का मग ?
Tuesday, June 24, 2014
मराठी कविता :- गुलाब
पाकळीने गळण्याआधी फुलाला सांगितलेच नाही
फुलाने त्याचे मरण आपल्या डोळ्यांनी पाहिलेच नाही
झाड तर रोज नवीन फुले फुलवतच आहे
रक्षणासाठी त्यांच्या सोबत काटेही देत आहे
म्हणून गुलाबाचे फुल नाजूक तोडावे लागते
पाकळ्यांना आणि देठाला हळुवार जपावे लागते
तसच माणसाच मन घाबरत परमरण पाहून
आणि अंत्यसंस्काराला त्यांच्या स्मशानात जाऊन
हाव, भीती, चिंता बाटलीत बंद करून झाकण
मग ह्या मनाला गुलाबाच्या फुलासारख
जपायला नको का आपण?
Monday, April 7, 2014
मराठी कविता: जायचे असेल तर
जायचे असेल तर खुशाल जा
मागे वळुनही पाहु नको
आणि तुला थांबवण्याची वेडी आस
भाभड़या मनाला लावू नको
ओठांच्या पाकळ्या तुझ्या
थोड्याही उमलु नको
आणि हृदयातील बांध माझ्या
उगाचच फोडू नको
डोळ्यातील आश्रु तुझ्या
पापण्याड़ लपवून ठेव
आणि सोबतीचे क्षण सारे
अंधारात दडवून ठेव
मागे वळुनही पाहु नको
आणि तुला थांबवण्याची वेडी आस
भाभड़या मनाला लावू नको
ओठांच्या पाकळ्या तुझ्या
थोड्याही उमलु नको
आणि हृदयातील बांध माझ्या
उगाचच फोडू नको
डोळ्यातील आश्रु तुझ्या
पापण्याड़ लपवून ठेव
आणि सोबतीचे क्षण सारे
अंधारात दडवून ठेव
Subscribe to:
Posts (Atom)
स्वतःशी झालेली भेट
स्वतःशी झालेली भेट सगळ्यांसाठी धावताना, कधी स्वतःसाठी थांबलोच नाही, कुणाचं मन जपता जपता, आपलंच मन कधी जपलं नाही. एक दिवस असाच शांत बसलो, क...
-
भारत माझा देश महान सर्व जाती धर्म रहाती मिळुन छान वडीलधा - या ना मिळतो मान थोरामोठ्यांचा होतो सन्मान ईतिहासाच्या याच...
-
**शीर्षक:** गेले ते दिवस छोटी प्रस्तावना: कधी कधी आठवण येते ती नकळत. एखादा वारा, एखादी गंध, एखादी ओळ. मग समोर उभे राहतात — गेले ते दिवस. -...
-
मनाचा बांध : मन म्हणजे काय आसत कुणाला समजलच नाही सुसाट वाहत पाणी कधी आडलच नाही उखडली झाडे कलंडली घरे कारण निट बांध टाकायचं त्याला कध...