Thursday, September 29, 2016

जिंदगी

जिंदगी 

आज फिर हुआ सामना जिंदगी से
हस कर वो बोली
अब तो बदल जा पगले
तू  कब मुझसे मिलता है

मुझे सवारने के लिये
दिनभर भागता हैं
थककर देर से देर तक सोता हैं
पगले तू कब मुझसे मिलता हैं

दिन भर खयालो मैं खोता हैं
किसी न मिलने वाली चीज के लिए रोता हैं
मन को मारकर हँसता हैं
पगले तू कब मुझे जीता  है

बोली अब तो सुधर जा
एक दिन मैं छोड़ कर चली जाउंगी
साथ तुझे भी ले जाउंगी
फिर क्या पायेगा और क्या खोयेगा
















Tuesday, June 28, 2016

निःशब्द

बहरलेल्या मोसमामध्ये
पान पान शांत आहे
पण मन माझे अशांत आहे
निःशब्द स्वर माझा
पावसातून ओघळत आहे
थेंब तुटती
टप टप आवाज होई
विसरून भान सारे
मन हे गीत गाई
भार रिकामा आपला
मेघ काळा करीतसे
अतृप्त धरेच्या झोळीत
खजिना ओतीतसे
सुवास दरवळे चहूदिशा
पल्लवित झाल्या आशा
मनोमनी पिके हशा
प्रेमाची बहरे भाषा

Monday, January 4, 2016

कवीमन

कवी पैशासाठी कविता करीत नाही
आन केलि तरी त्याने पोट भरत नाही
पोट भरत नाही म्हणून
लिहियचा काही थांबत नाही
कितीही विरझन पडल तरी
त्याच काव्य काही नासत नाही
झाडाखाली,झाडावर
डोंगराखाली, डोंगरावर
फुलांवर,पानांवर
भुंग्यांच्याही गुणांवर
डोळे मिटुन,उघड्या डोळ्यांनी
एकट्यात, समुहात
हसत, रडत
प्रेमाने,चिडत
लिहितो बीचारा वारेमाप
आस प्रत्येकाला जमल् पाहिजे
जीवनाच् गान कागदावर नाहि तर नाही
पण मनात तरी गाता आल पाहिजे

Wednesday, December 2, 2015

Marathi: Charolya


तू जात होतिस

पाऊस पडत होता
रस्ता माझ्या पायात
अडत होता
गालावरचि वाट
निसरडी झाली होती
डोळ्यापासून  पायापर्यन्त
ती ओली होती

Marathi poem: Ghalmel

रात्र ही काळोखी
स्वप्नात काजवे
डोळे झाकलेले
स्मृतित आठवे

आस तुजी मनी
जिव गुंतलेला
घट्ट धरुनी इच्छाना
शांत मि निजलेला

उषेचा दुरावा
सरता सरेना
अंधाराचा  पगडा
हटता हटेना

उद्या उगवेल  सूर्य
धरा प्रकाशेल
ही जगाचीच रीत
तरी उरी घालमेल

Monday, May 4, 2015

दशक

दशक :

 

डोळ्यांत तुझ्या विश्व मी पहिले 

भारावून मनी गीत हे गायिले 

लेख तुझ्या भाळीचे मी अनुभवले 

शब्द तुझ्या ओठीचे मी मूक ऐकिले 

 

प्रवास  होता खडतर पण चालताना 

दोघानाही नाही कळले अंतर 

क्षण सारे ते सुखदु:खाचे 

आपण एकत्र गुंफिले 

दारी आपुल्या समाधानाचे फुल उमलले 

 आणि पाहता पाहता आपल्या एकत्रित आयुष्याचे 

दशक संपले !!!!

 


Monday, January 12, 2015

अवघा देह विठ्ठलमय व्हावा

 
अवघा देह विठ्ठलमय व्हावा
आता न उरावा दुजाभाव
मुखे हरीनाम सदा नको अन्य काही
श्रीहरी इतुकेच द्यावे मज आता

तूच भगवंता  सभोवती व्यापिलासे
मग मजला का न दिसे अतरंगी
सगुण तुज पाहण्या न्यावे पंढरीशी
निर्गुणत्व प्रकाषावे माझ्या अंतरी

माउली माझी आहे आळन्दिसी
तिजला काळजी माजी आसे
हरिनामाची गोडी लाविली तिने
हरिपाठ थोर मिटविला घोर




पंछी की उड़ान

 पंछी की उड़ान एक नन्हा तालाब का पंछी सुनता गरूड़ो की कहानियाँ,  उसे बहुत पसंद आती  पहाड़ों की ऊंचाइयाँ। फिर उसने देखा एक ख्वाब और दिल में इ...